Help, mijn kind huilt op de kinderopvang

Help, mijn kind huilt op de kinderopvang

by Redactie

Laatst geüpdatet op december 27, 2022 by Redactie

“Wat doe ik verkeerd?” Vraag jij jezelf dat ook wel eens af als bij het afscheid nemen je kind weer in tranen is? Voor je gemoedsrust: je doet waarschijnlijk niets verkeerd. (Behalve dat je jezelf met deze vraag kwelt.) Toch zijn er een paar tips die de ene of de andere scheur in de kinderopvang kunnen voorkomen.

Waarom kinderen huilen

Geen enkele ouder ziet zijn kind graag huilen. Ieder van ons zou de pijn onmiddellijk op ons nemen – als ons kind maar weer zou lachen. Het werkt gewoon niet. En dat heeft zijn reden. Omdat tranen hun bestaansrecht hebben. Huilen helpt kinderen hun emoties te uiten. Met de kleine tranen komen ook stress en spanning los. Huilend bevrijd. En dat is goed! Dat betekent natuurlijk niet dat je je kind uren moet laten huilen. Toon begrip voor zijn emoties. Je kind zal zich beter voelen als het zich begrepen voelt. En het helpt je als je begrijpt dat je iets positiefs uit de tranen kunt halen. Ze zijn de bijwerking van een ontwikkeling. Weer een klus geklaard!

Zeg niet: “Wees niet verdrietig.” Je kunt beter zeggen ‘Ik begrijp dat je verdrietig bent.’

Lees ook; Wennen aan de kinderopvang: 5 tips om je leven makkelijker te maken

Tranen tijdens het aanpassen

Tranen tijdens het wennen zijn de normaalste zaak van de wereld. Het is bijna een wonder als een kind eraan went zonder natte ogen. Maar eerst en vooral: hoe werkt een goed acclimatisatieproces idealiter? Het is belangrijk dat het kinderdagverblijf zichzelf voldoende tijd geeft, je mag nooit onder druk werken. Het kind moet heel langzaam wennen aan de nieuwe situatie.

Mijn kind huilt bij het overhandigen

Makkelijker gezegd dan gedaan: ontspan. Als jij ontspannen bent, is je kind ook ontspannen. Bedenk dus wat je kunt doen om zo ontspannen mogelijk bij de crèche aan te komen. Het alarm 30 minuten eerder instellen kan helpen. Nog een tip: rituelen. Denk aan een afscheidsritueel. Drie hondenzoenen en één oorplukken – of iets heel anders. Een korte afscheidsceremonie die alleen van jou is.

Het is belangrijk dat je je dan aan dit ritueel houdt – en het afscheid niet langer maakt dan nodig is. Kinderen zijn meesters in het manipuleren van hun ouders – onbewust natuurlijk. Maar zodra ze voelen dat ze erin slagen te huilen en te schreeuwen, worden de tranen een instrument. Afscheid nemen werkt het beste als het kort en duidelijk is.

Soms ontwikkelen kinderen echter irrationele angsten. Bijvoorbeeld dat je niet meer terugkomt. Dan is het belangrijk dat je je kind toch naar de opvang brengt. Dit is de enige manier waarop hij kan leren zijn angst te overwinnen. En vooral: dat je terugkomt. Altijd.

Mijn kind huilt als het wordt opgepakt

Als je thuiskomt van je werk, ben je waarschijnlijk uitgeput. Je kind voelt hetzelfde na een dag op de crèche. Het kan dus zijn dat je kind gewoon uitgeput is – en nu je voor de deur staat, is het als een signaal of het verlossende laatste fluitsignaal na een voetbalwedstrijd. Omdat je kind nog niet heeft geleerd om met deze gemoedstoestand om te gaan, barst hij in tranen uit. In dit geval is rust goed. Wat dacht je van voorlezen of luisteren naar een hoorspel thuis?

Kinderen weten vaak niet waarom ze huilen. Daarom kunnen ze het je niet vertellen. Maar je kind heeft nu vele uren zonder jou doorgebracht, veel geleerd, gespeeld, allerlei prikkels en indrukken opgenomen. En nu sta je voor de deur – de belangrijkste persoon ter wereld. Het is nu gewoon emotioneel overweldigd. Het enige dat helpt is haar heel stevig te knuffelen. Na zoveel opleiding heb je eerst een blok hechting nodig.

Nog een tip om het op te pakken (ook al is het in het dagelijks leven vaak moeilijk). Neem de tijd om je kind op te halen. Vertrek 5 minuten eerder dan gepland. Doe je jas uit als je de crèche binnenkomt (je bent veel geduldiger als je niet gaat zweten). Als je nog steeds met de kleuterleidster wilt praten, pak dan je kind op en laat hem/haar het verhaal vertellen. Dan voelt het serieus genomen.

Mijn kind huilt thuis na de opvang

Dat gebeurt ook. Daar is een spannende studie over: De kinderen die overdag naar de opvang gaan, zeuren ’s avonds meer dan de kinderen die niet naar de opvang gaan. De meeste ouders denken dan: Oh nee, mijn kind voelt zich misschien niet op zijn gemak in de kinderopvang. Maar uit dit onderzoek blijkt ook dat ze in de loop van de dag allebei evenveel klagen. Behalve dat de “kinderopvangkinderen” het ’s avonds eruit laten… Ze eisen meer nabijheid, willen meer knuffelen. Je moet dan gewoon voldoen.

Lees ook; Hoe ga je om met een driftbui van je kind in het openbaar?

Ik voel me slecht als mijn kind huilt

Eerlijk gezegd mag niemand die zijn kind in een kinderdagverblijf plaatst een slecht geweten hebben. Omdat er geen reden voor is. Zorg van derden is geen slechte zaak. Integendeel: vroeger waren de kinderen niet constant bij hun ouders. Er is altijd een groot familienetwerk geweest dat elkaar steunde. Zoals het spreekwoord zegt: er is een heel dorp voor nodig om een ​​kind op te voeden. Daar hoort ook het kinderdagverblijf bij. Maar het zit momenteel diep in de samenleving verankerd dat je je kind niet te vroeg en in andermans handen weggeeft. Misschien helpt een verandering van perspectief: we hebben een of meer extra verzorgers die een plaats hebben in het leven van ons kind – en dat is ook belangrijk voor het kind.

Dit vind je misschien ook leuk

Door op de site te blijven gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies ". Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren", dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten